blând
/blɨnd/Etimologie
Din latină blandus.
Definiții
- (despre oameni) care este omenos, pașnic, prietenos; blajin.
- (despre fapte, sentimente etc.) de om bun.
- (despre animale) care nu fuge de om; care nu se sperie.
- (fig.) (despre timp, natură etc.) care nu este aspru, care nu este excesiv, care este plăcut.