ministru
/mi'nis.tru/Etimologie
Din latină minister, ministri, franceză ministre.
Definiții
- înalt funcționar de stat, membru al guvernului, care conduce un minister.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ministru | miniștri |
| genitiv-dativ | ministrului | miniștrilor |
| vocativ | ministrule | miniștrilor |
| articulat | ministrul | miniștrii |