ram
/ram/Etimologie
Din latină ramus.
Definiții
- ramură, creangă
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ram | ramuri |
| genitiv-dativ | ramului | ramurilor |
| articulat | ramul | ramurile |
Din latină ramus.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ram | ramuri |
| genitiv-dativ | ramului | ramurilor |
| articulat | ramul | ramurile |
Din latină rimāre.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | râma | râmau |
Sinonime: 1: (reg.) jimui, râmui, râtui, ruciuli, rujmuli, (Munt.) tefui, 2: scurma
Din franceză ramer.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | rama | ramau |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică