poleit
/po.le'it/Etimologie
Din a polei.
Definiții
- poleire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | poleit | poleite |
| genitiv-dativ | poleitului | poleitelor |
| vocativ | poleitule | poleitelor |
| articulat | poleitul | poleitele |
Din a polei.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | poleit | poleite |
| genitiv-dativ | poleitului | poleitelor |
| vocativ | poleitule | poleitelor |
| articulat | poleitul | poleitele |
Din a polei.
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică