harbuz
/har'buz/Etimologie
Din ucraineană гарбуз (harbuz) < inevitabil din turcă harbuz, karpuz (Roesler 606; Miklosich, Fremdw., 75; Șeineanu, II, 209; Ronzevalle 126), din persană خربزه (xarboze). Confer spaniolă arbusa („pepene de Astrahan”), neogreacă καρπούζι (karpoúzi), albaneză karpus, bulgarǎ карпуза (karpúza), sârbo-croată карпуза (karpuza) și rusǎ арбуз (arbuz).
Definiții
- (reg.) pepene verde.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | harbuz | harbuji |
| genitiv-dativ | harbuzului | harbujilor |
| vocativ | harbuzule | harbujilor |
| articulat | harbuzul | harbujii |