cioplit
/ʧjoˈplit/Etimologie
Din a ciopli.
Definiții
- faptul de a (se) ciopli.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cioplit | cioplite |
| genitiv-dativ | cioplitului | cioplitelor |
| vocativ | cioplitule | cioplitelor |
| articulat | cioplitul | cioplitele |
Din a ciopli.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cioplit | cioplite |
| genitiv-dativ | cioplitului | cioplitelor |
| vocativ | cioplitule | cioplitelor |
| articulat | cioplitul | cioplitele |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică