cerut
/ʧeˈrut/Etimologie
Din verbul a cere.
Definiții
- faptul de a cere; cerșit, cerșetorie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cerut | cerute |
| genitiv-dativ | cerutului | cerutelor |
| vocativ | cerutule | cerutelor |
| articulat | cerutul | cerutele |
Din verbul a cere.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cerut | cerute |
| genitiv-dativ | cerutului | cerutelor |
| vocativ | cerutule | cerutelor |
| articulat | cerutul | cerutele |
Din cere.
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică