bubuit
/bu.buˈit/Etimologie
Din a bubui.
Definiții
- faptul de a bubui; zgomot înfundat și puternic produs de tunet, de arme de foc, de explozii etc.; bubuire, bubuitură.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bubuit | — |
| genitiv-dativ | bubuitului | — |
| vocativ | bubuitule | — |
| articulat | bubuitul | — |