beteșug
/be.te'ʃug/Etimologie
Din maghiară betegség.
Definiții
- (pop.) infirmitate, invaliditate.
- (fig.) defect moral; cusur.
- (fig.) defecțiune.
- (reg.) boală.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | beteșug | beteșuguri |
| genitiv-dativ | beteșugului | beteșugurilor |
| vocativ | beteșugule | beteșugurilor |
| articulat | beteșugul | beteșugurile |