târgușor
/tɨr.gu'ʃor/Etimologie
Din târg + sufixul -ușor.
Definiții
- diminutiv al lui târg; târguleț.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | târgușor | târgușoare |
| genitiv-dativ | târgușorului | târgușoarelor |
| vocativ | târgușorule | târgușoarelor |
| articulat | târgușorul | târgușoarele |