tânguit
/tɨn.guˈit/Etimologie
Din verbul a tângui.
Definiții
- tânguire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tânguit | tânguite |
| genitiv-dativ | tânguitului | tânguitelor |
| vocativ | tânguitule | tânguitelor |
| articulat | tânguitul | tânguitele |
Din verbul a tângui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tânguit | tânguite |
| genitiv-dativ | tânguitului | tânguitelor |
| vocativ | tânguitule | tânguitelor |
| articulat | tânguitul | tânguitele |
Din tângui.
Din slavă (veche) tongovati.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | tânguea | tângueau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică