surtucar
/sur.tu'kar/Etimologie
Din surtuc + sufixul -ar.
Definiții
- (depr.) târgoveț, orășean; (p.ext.) intelectual.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | surtucar | surtucari |
| genitiv-dativ | surtucarului | surtucarilor |
| vocativ | surtucarule | surtucarilor |
| articulat | surtucarul | surtucarii |