pofidă
/po'fi.də/Etimologie
Din poloneză pochyba.
Definiții
- ciudă, necaz.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | pofidă | pofide |
| genitiv-dativ | pofidei | pofidelor |
| vocativ | pofidă | pofidelor |
| articulat | pofida | pofidele |
Din poloneză pochyba.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | pofidă | pofide |
| genitiv-dativ | pofidei | pofidelor |
| vocativ | pofidă | pofidelor |
| articulat | pofida | pofidele |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică