mejdină
/meʒ'di.nə/Etimologie
Din bulgară мeждина (meždina).
Definiții
- (reg.) hat, răzor, hotar (între două ogoare, proprietăți); mejdă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mejdină | mejdine |
| genitiv-dativ | mejdinei | mejdinelor |
| vocativ | mejdină | mejdinelor |
| articulat | mejdina | mejdinele |