jumulit
/ʒu.mu'lit/Etimologie
Din a jumuli.
Definiții
- jumulire, jumuleală.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | jumulit | jumulite |
| genitiv-dativ | jumulitului | jumulitelor |
| vocativ | jumulitule | jumulitelor |
| articulat | jumulitul | jumulitele |
Din a jumuli.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | jumulit | jumulite |
| genitiv-dativ | jumulitului | jumulitelor |
| vocativ | jumulitule | jumulitelor |
| articulat | jumulitul | jumulitele |
Din a jumuli.
Din bulgară жмуля (žmulja), maghiară gyomlálni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | jumulea | jumuleau |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică