humă
/'hu.mə/Etimologie
Din bulgară хума (huma).
Definiții
- numele popular al argilei întrebuințate la spoitul caselor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | humă | hume |
| genitiv-dativ | humei | humelor |
| vocativ | humă | humelor |
| articulat | huma | humele |
Din bulgară хума (huma).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | humă | hume |
| genitiv-dativ | humei | humelor |
| vocativ | humă | humelor |
| articulat | huma | humele |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică