fini
/fi'ni/Etimologie
Din franceză finir < latină finire.
Definiții
- (v.tranz.) (înv.) a sfârși, a isprăvi, a termina.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | finea | fineau |
Din franceză finir < latină finire.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | finea | fineau |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică