diblă
/'di.blə/Etimologie
Din sârbocroată diple „cimpoi”.
Definiții
- (pop. sau peior.) vioară.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | diblă | dible |
| genitiv-dativ | diblei | diblelor |
| vocativ | diblă | diblelor |
| articulat | dibla | diblele |
Din sârbocroată diple „cimpoi”.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | diblă | dible |
| genitiv-dativ | diblei | diblelor |
| vocativ | diblă | diblelor |
| articulat | dibla | diblele |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică