destinul
/desˈti.nul/Etimologie
Din destin.
Definiții
- forma de singular articulat pentru destin.
Din destin.
Din franceză destin.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | destin | destine |
| genitiv-dativ | destinului | destinelor |
| vocativ | destinule | destinelor |
| articulat | destinul | destinele |
Sursă: Camil Petrescu (1894–1957) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică