croncănitul
/kron.kəˈni.tulEtimologie
Din croncănit.
Definiții
- forma de singular articulat pentru croncănit.
Din croncănit.
Din a croncăni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | croncănit | — |
| genitiv-dativ | croncănitului | — |
| vocativ | croncănitule | — |
| articulat | croncănitul | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică