clondirul
/klonˈdi.rul/Etimologie
Din clondir.
Definiții
- forma de singular articulat pentru clondir.
Din clondir.
Din neogreacă ϰρυωντήριον (kryontírion) (Vasmer, Gr., 81; cf. Cihac, II, 648), confer neogreacă ϰροντήρι (krontíri), bulgară крондир (krondir), sârbo-croată kondir (sec. XV). Derivare directă din bulgară (Berneker 558) pare probabilă numai pentru varianta.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | clondir | clondire |
| genitiv-dativ | clondirului | clondirelor |
| vocativ | clondirule | clondirelor |
| articulat | clondirul | clondirele |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică