ciocnit
/ʧokˈnit/Etimologie
Din a ciocni.
Definiții
- faptul de a (se) ciocni.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ciocnit | ciocnite |
| genitiv-dativ | ciocnitului | ciocnitelor |
| vocativ | ciocnitule | ciocnitelor |
| articulat | ciocnitul | ciocnitele |
Din a ciocni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ciocnit | ciocnite |
| genitiv-dativ | ciocnitului | ciocnitelor |
| vocativ | ciocnitule | ciocnitelor |
| articulat | ciocnitul | ciocnitele |
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică