Etimologia cuvântului „briciul”
Din slavă (veche) *briči (Miklosich, Slaw. Elem., 15; Lexicon, 44; Cihac, II, 28; DAR; Philippide, II, 701); confer albaneză brisk, turcă biçak (> briceag).
Din slavă (veche) *briči (Miklosich, Slaw. Elem., 15; Lexicon, 44; Cihac, II, 28; DAR; Philippide, II, 701); confer albaneză brisk, turcă biçak (> briceag).