Definiția cuvântului „zdruncin”
zdruncin — substantiv
- zdruncinătură.
- (fig.) efort, strădanie.
- (fig.) tulburare, zbucium, frământare.
zdruncin — verb
- (v.tranz.) a scutura tare, a zgâlțâi, a zgudui; a clătina; a hurduca.
- (v.tranz.) (fig.) a clătina din temelii o concepție, o convingere etc.; a slăbi, a submina, a șubrezi.