Declinarea cuvântului „minunare”
minunare — substantiv
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | minunare | minunări |
| genitiv-dativ | minunării | minunărilor |
| vocativ | minunare | minunărilor |
| articulat | minunarea | minunările |
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | minunare | minunări |
| genitiv-dativ | minunării | minunărilor |
| vocativ | minunare | minunărilor |
| articulat | minunarea | minunările |