țuluc
/ʦu'luk/Etimologie
Din bulgară kулуф (culuf), română zuluf.
Definiții
- (reg.) moț, ciuf.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țuluc | țuluci |
| genitiv-dativ | țulucului | țulucilor |
| vocativ | țulucule | țulucilor |
| articulat | țulucul | țulucii |
Din bulgară kулуф (culuf), română zuluf.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țuluc | țuluci |
| genitiv-dativ | țulucului | țulucilor |
| vocativ | țulucule | țulucilor |
| articulat | țulucul | țulucii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică