țambalagiu
/ʦam.ba.la'ʤiw/Etimologie
Din țambal + sufixul -agiu.
Definiții
- muzicant care cântă la țambal.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țambalagiu | țambalagii |
| genitiv-dativ | țambalagiului | țambalagiilor |
| vocativ | țambalagiule | țambalagiilor |
| articulat | țambalagiul | țambalagiii |