șuiet
/ˈʃu.jet/Etimologie
Probabil contaminare între șuier și vuiet.
Definiții
- (pop.) zgomot (slab, monoton) produs de foșnetul frunzelor, de curgerea apei, de bătaia vântului etc.; vuiet, freamăt.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | șuiet | șuiete |
| genitiv-dativ | șuietului | șuietelor |
| vocativ | șuietule | șuietelor |
| articulat | șuietul | șuietele |