șfichiuitură
/ʃfi.kju.i'tu.rə/Etimologie
Din a șfichiui + sufixul -tură.
Definiții
- lovitură dată cu șfichiul; (fig.) înțepătură, zeflemea, ironie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | șfichiuitură | șfichiuituri |
| genitiv-dativ | șfichiuiturii | șfichiuiturilor |
| vocativ | șfichiuitură | șfichiuiturilor |
| articulat | șfichiuitura | șfichiuiturile |