întreguț
/ɨn.tre'guʦ/Etimologie
Din întreg + sufixul -uț.
Definiții
- (fam., întărind pe „întreg”, „întreagă”) diminutiv al lui întreg.
Din întreg + sufixul -uț.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică