îndrumar
/ɨn.dru'mar/Etimologie
Din a îndruma + sufixul -ar.
Definiții
- rarîndrumător.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | îndrumar | îndrumare |
| genitiv-dativ | îndrumarului | îndrumarelor |
| vocativ | îndrumarule | îndrumarelor |
| articulat | îndrumarul | îndrumarele |