încârlionța
/ɨn.kɨr.li.onˈʦa/Etimologie
Din în- + a (se) cârlionța.
Definiții
- (v.tranz. și refl.) a (se) cârlionța.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | încârlionța | încârlionțau |
Din în- + a (se) cârlionța.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | încârlionța | încârlionțau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică