înavuți
/ɨ.na.vu'ʦi/Etimologie
Din în- + avut (după a îmbogăți).
Definiții
- (v.refl. tranz.) a (se) îmbogăți.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | înavuțea | înavuțeau |
Din în- + avut (după a îmbogăți).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | înavuțea | înavuțeau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică