împăciuitorist
/ɨm.pə.ʧju.i.to'rist/Etimologie
Din împăciuitor + sufixul -ist.
Definiții
- care manifestă împăciuitorism, care practică împăciuitorismul; conciliator.
Din împăciuitor + sufixul -ist.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | împăciuitorist | împăciuitoriști |
| genitiv-dativ | împăciuitoristului | împăciuitoriștilor |
| vocativ | împăciuitoristule | împăciuitoriștilor |
| articulat | împăciuitoristul | împăciuitoriștii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică