îmbelșuga
/ɨm.bel.ʃu'ga/Etimologie
Din în- + belșug.
Definiții
- (v.tranz.) (rar) a face pământul să rodească, să devină îmbelșugat.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | îmbelșuga | îmbelșugau |
Din în- + belșug.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | îmbelșuga | îmbelșugau |
Din a îmbelșuga.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică