zvârlitură
/zvɨr.li'tu.rə/Etimologie
Din a zvârli + sufixul -tură.
Definiții
- faptul de a zvârli; zvârlet.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | zvârlitură | zvârlituri |
| genitiv-dativ | zvârliturii | zvârliturilor |
| vocativ | zvârlitură | zvârliturilor |
| articulat | zvârlitura | zvârliturile |