zemnic
/'zem.nik/Etimologie
Din bulgară зeмник (zemnik).
Definiții
- (reg.) pivniță, beci; bordei săpat în pământ, servind la conservarea bucatelor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | zemnic | zemnice |
| genitiv-dativ | zemnicului | zemnicelor |
| vocativ | zemnicule | zemnicelor |
| articulat | zemnicul | zemnicele |