zeflemea
/ze.fleˈme̯a/Etimologie
Din turcă zevklenmek.
Definiții
- ironie ușoară, luare în râs, glumă batjocoritoare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | zeflemea | zeflemele |
| genitiv-dativ | zeflemelei | zeflemelelor |
| vocativ | zeflemea | zeflemelelor |
| articulat | zeflemeaua | zeflemelele |