zdrăngănitură
/zdrən.gə.ni'tu.rə/Etimologie
Din a zdrăngăni + sufixul -tură.
Definiții
- zdrăngănit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | zdrăngănitură | zdrăngănituri |
| genitiv-dativ | zdrăngăniturii | zdrăngăniturilor |
| vocativ | zdrăngănitură | zdrăngăniturilor |
| articulat | zdrăngănitura | zdrăngăniturile |