vulturiță
/vul.tu'ri.ʦə/Etimologie
Din vultur + sufixul -iță.
Definiții
- rarvulturoaică.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vulturiță | vulturițe |
| genitiv-dativ | vulturiței | vulturițelor |
| vocativ | vulturiță | vulturițelor |
| articulat | vulturița | vulturițele |