vremuță
/vre'mu.ʦə/Etimologie
Din vreme + sufixul -uță.
Definiții
- (pop.) diminutiv al lui vreme.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vremuță | vremuțe |
| genitiv-dativ | vremuței | vremuțelor |
| vocativ | vremuță | vremuțelor |
| articulat | vremuța | vremuțele |