vorbuță
/vor'bu.ʦə/Etimologie
Din vorbă + sufixul -uță.
Definiții
- (reg.) vorbuliță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vorbuță | vorbuțe |
| genitiv-dativ | vorbuței | vorbuțelor |
| vocativ | vorbuță | vorbuțelor |
| articulat | vorbuța | vorbuțele |
Din vorbă + sufixul -uță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vorbuță | vorbuțe |
| genitiv-dativ | vorbuței | vorbuțelor |
| vocativ | vorbuță | vorbuțelor |
| articulat | vorbuța | vorbuțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică