voinicit
/voj.niˈʧit/Etimologie
Din a voinici.
Definiții
- (pop.) faptul de a (se) voinici; haiducie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | voinicit | — |
| genitiv-dativ | voinicitului | — |
| vocativ | voinicitule | — |
| articulat | voinicitul | — |
Din a voinici.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | voinicit | — |
| genitiv-dativ | voinicitului | — |
| vocativ | voinicitule | — |
| articulat | voinicitul | — |
Din voinic.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | voinicea | voiniceau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică