vinișor
/vi.niˈʃor/Etimologie
Din vin + sufixul -ișor.
Definiții
- (pop. și fam.) diminutiv al lui vin; vin bun; vinuleț, vinuț.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vinișor | — |
| genitiv-dativ | vinișorului | — |
| vocativ | vinișorule | — |
| articulat | vinișorul | — |