vinderel
/vin.de'rel/Etimologie
Din vinder (eu) + sufixul -el.
Definiții
- (ornit.; reg.) vindereu.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vinderel | vinderei |
| genitiv-dativ | vinderelului | vindereilor |
| vocativ | vinderelule | vindereilor |
| articulat | vinderelul | vindereii |