vilegiaturist
/vi.le.ʤja.tu'rist/Etimologie
Din vilegiatură + sufixul -ist.
Definiții
- persoană care se află în vilegiatură.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vilegiaturist | vilegiaturiști |
| genitiv-dativ | vilegiaturistului | vilegiaturiștilor |
| vocativ | vilegiaturistule | vilegiaturiștilor |
| articulat | vilegiaturistul | vilegiaturiștii |