vig
/vig/Etimologie
Din maghiară vég.
Definiții
- (pop.) val, sul, trâmbă (de pânză, de stofă etc.).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vig | viguri |
| genitiv-dativ | vigului | vigurilor |
| vocativ | vigule | vigurilor |
| articulat | vigul | vigurile |
Din maghiară vég.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vig | viguri |
| genitiv-dativ | vigului | vigurilor |
| vocativ | vigule | vigurilor |
| articulat | vigul | vigurile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică