vierit
/vi.eˈrit/Etimologie
Din vier + sufixul -it.
Definiții
- rarocupația vierului; viticultură.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vierit | — |
| genitiv-dativ | vieritului | — |
| vocativ | vieritule | — |
| articulat | vieritul | — |
Din vier + sufixul -it.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vierit | — |
| genitiv-dativ | vieritului | — |
| vocativ | vieritule | — |
| articulat | vieritul | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică