vârfuț
/vɨr'fuʦ/Etimologie
Din vârf + sufixul -uț.
Definiții
- vârfuleț.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vârfuț | vârfuțuri |
| genitiv-dativ | vârfuțului | vârfuțurilor |
| vocativ | vârfuțule | vârfuțurilor |
| articulat | vârfuțul | vârfuțurile |
Din vârf + sufixul -uț.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vârfuț | vârfuțuri |
| genitiv-dativ | vârfuțului | vârfuțurilor |
| vocativ | vârfuțule | vârfuțurilor |
| articulat | vârfuțul | vârfuțurile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică