vârfușor
/vɨr.fu'ʃor/Etimologie
Din vârf + sufixul -ușor.
Definiții
- vârfuleț.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vârfușor | vârfușoare |
| genitiv-dativ | vârfușorului | vârfușoarelor |
| vocativ | vârfușorule | vârfușoarelor |
| articulat | vârfușorul | vârfușoarele |